sobota, 19 sierpnia 2017

Reeh - Patrz

To piękne fragmenty biblijne. 
Dlaczego wierzący ma wykonywać Prawo od JHWH? - ...bo wierzący jest święty. Aż tak proste.( patrząc na przykład z Dew.14.21); 
Po co te wszystkie próby w życiu? - "...aby poznać czy miłujecie JHWH swego, z całego serca swego i całej duszy swojej." -5Mojż.13.4;
😊 Wierzący żyje nie dla wygody w wierze /przez odrzucanie Praw/, ale żyje uczestnicząc w Prawach Świętego, by doznawać wolności , poznania, mądrości , odwzajemniać miłość Świętego i uczestniczyć w radości .
.🤔🙂 ... no tak dziś mam na pisanie....


Szabbat jest czasem dojrzewania duchowego dla wierzącego. 
To czas zgłębiania poznania duchowego🤔.

Kol.2.2-3; W Zbawicielu ukryte są wszystkie skarby poznania.
 😊Wszystkie. 
Uczestniczenie w szabbat i moadim to czas zgłębiania poznania duchowego, czas odkrywania mądrości i doświadczania poznania przez wprowadzanie w życie Praw świętych i sprawiedliwych. 
Błogosławiony Ten, Który stworzył ziemię, niebo , człowieka i wszelkie istnienie.
 Błogosławiony Bóg, Który dzieli się wszystkim, co dobre, z nami.
 Daje zaopatrzenie duchowe darmo . 
Tylko jeść i pić , by nabierać sił duchowych, 
by mieć zapas wszystkiego, co potrzebne do życia w wierności dla JHWH. Szabbat jest Żywy, pełen życia . 
trzeba tylko być cierpliwym w wykonywaniu Słowa, zaleceń od Wiekuistego 
i uważnym w oczekiwaniu na poznanie.
 🍼🍽️🍞🍇Szabbat jest czasem dojrzewania duchowego dla wierzącego.



O beniaminie, ziemiórkach- muszkach kłamczuszkach i korzeniach (wiary) - Matot i Masej

O co chodzi ? Siedząc pod rozłożystym beniaminem (kwiat doniczkowy pokojowy) przyglądałam się gałązkom i świeżo wyrastającym listkom - przemyślenia w tym miejscu  połączyły zwyczajne życie z sensem  słów biblijnych/ tanach.

Kiedy przyciągnęłam beniamina, o rzadkim ulistowieniu, do domu, pojawiły się czarne drobniutkie muszki w pokoju. Może to owocówki? Pewnie owoce na stole zachęciły te owady do wyjścia z ukrytych zakamarków. Jednak z czasem tych muszek było więcej i upatrzyły sobie miejsce przy samym beniaminie, w ziemi beniamina.
" Słowo Jeremiasza (...) z rodu kapłańskiego w Anatot, 
w ziemi beniamina..."  
Jer.1.1        
 Tak zaczyna się dziś haftora do Paraszy 
Okazało się, że w ziemi doniczkowej beniamina były ziemiórki, ziemiórki  muchówki, niebezpieczne dla roślin doniczkowych, podgryzające korzenie rośliny, niszczycielki. Jaki to ma związek z wiarą i wzrostem wierzących i ich dojrzałością duchową?

Kilka wiadomości na temat ziemiórki:
 Ich larwy przebywające w ziemi mogą zniszczyć bardzo dużą roślinę. Lubią bardzo wilgotne miejsca w ziemi, a kiedy ziemia w doniczce zostaje przesuszona, wtedy larwy ziemiórek wkraczają do akcji i robią skok na korzenie rośliny. Zjadają korzenie i młode pędy. Atakując korzenie życie rośliny zostaje zagrożone, powoli usycha, traci życie, a fruwające ziemiórki mają prawdziwą ucztę godową, składają jaja w ziemi, larwy wylęgają się po kilku dniach i osiągają długość 3-4 -8 mm w zależności od gatunku.
Jedna samica składa w ciągu całego swego życia 40-100 jaj. Jednorazowo składa 5-25 jaj.
Wielkość jaja = 0,2 mm;  Larwa wylęga się po tygodniu.  Rozwój larw to 3 tygodnie.  Im starsze larwy, tym odważniej atakują coraz grubsze korzenie rośliny. Wgryzają się całymi koloniami robiąc tuneliki w pędach, tunele, którymi wkraczają bakterie chorobotwórcze do wnętrza całej rośliny
Potem spokojnie larwy ziemiórki przepoczwarzają się i powstaje imago/dorosły, doskonały owad/. Rośnie następna muchówka i składa jaja do ziemi rośliny, w tym przypadku do ziemi beniamina. 
Jedną z cech rośliny zaatakowanej ziemiórką to zahamowanie wzrostu rośliny a potem obumieranie. Na pierwszy rzut oka widać latające muszki wokół rośliny lub larwy skupione wokół szyjki korzeniowej.
Ich naturalnym wrogiem są nicienie (robaki), które kupuje się dodając do gleby w szklarniach, by zwalczyć te muszki. produkowana jest również chemia, trucizna na ziemiórki.

Kupiłam truciznę na ziemiórkę, a jednocześnie lek dla beniamina. Byłam ciekawa rezultatów. Czy odrosną liście, które wcześniej opadły? Niestety narazie nie.
Ale dziś zauważyłam jak beniamin ożył, bo na końcach gałązek wypuścił dużo młodych listków. Roślina zaczęła wydawać wzrost.

"Ja zasadziłem, Apollos podlał, a wzrost dał Bóg. A zatem ani ten, co sadzi, jest czymś, ani ten, co podlewa, lecz Bóg, który daje wzrost. " 
- 1Kor.3.6-7

"A któż z was, troszcząc się, może dodać do swego wzrostu jeden łokieć?" - Mt.6.27;

Przyszła mi taka myśl o wierzących wzrastających i korzeniach wiary.
Nie-Żydzi czyli np.chrześcijanie /wierzący z pogan/ są wszczepieni w drzewo Izraela, drzewo oliwne. Drzewo rozrasta się i wydaje owoce kiedy jest zdrowe, ma zdrowe korzenie. Kiedy korzenie ktoś niszczy wtedy drzewo choruje, choruje, umiera. Nie istnieje drzewo bez swoich korzeni. Gałęzie zawsze mogą zostać odcięte ale drzewo rośnie nadal nawet po odcięciu niektórych gałęzi. jednak po odcięciu korzeni drzewo umiera.
Kto zagraża korzeniom? Dziwnie składa się, że chrześcijaństwo zostało wyrugowane od korzeni a ich życie zamieniło się w  teoretyczne życie chrześcijańskie. Czyżbym przesadziła ?

O co chodzi z tymi korzeniami i ich wrogami?

Wierzący nie przydaje sam sobie wzrostu ani fizycznie ani duchowo. Bóg daje wzrost. Wierzący jednak ma możliwość doglądać swoją ziemię czyli  przestrzeń, w której rozwija się . Trzeba mieć oczy szeroko otwarte, zdobywać wiedzę i praktykę, by pozbywać się tego, co hamuje wzrost duchowy (grzeszki, zaniedbania) lub doprowadza do śmierci duchowej. Powinno się mieć baczenie na swoje korzenie wiary. Pisząc "korzenie wiary" nie mam na myśli społeczności, w której urodziłeś się lub do której należałeś czy należysz. 

Bywa, że u wierzących nie widać wzrostu w wierze lub nie widać wzrostu dojrzałości, wzrostu poznania itp. Czasami cały zbór nie wzrasta. Żyje w stagnacji na granicy życia i śmierci. 
Przyczyna?
Odpowiedź jest prosta. Przyczyny należy szukać w korzeniach wiary , w glebie.
Kiedy pozwolimy, by nasze korzenie wiary były systematycznie podjadane przez żarłoczne larwy muszek ziemiórek / muszki-kłąmczuszki/- to staniemy się roślinami - wierzącymi bez wzrostu i zielonych świeżych liści.
Wiadomo kim jest władca much , a muszki to taka mniejsza odmiana tej samej rodziny. Takie podziemne , zakamuflowane , strategiczne pole bitwy o korzenie.

Czy wszystkie kościoły, zbory, społeczności dbają o swoje korzenie wiary?
Czy wierzący dba o swoje korzenie wiary?
Czy Ty dbasz o korzenie wiary? Co wiesz o swoich korzeniach wiary?

Dlaczego pewne zbory odcinają się od korzeni wiary / Stare Przymierze, Tora, Stary Testament, Izrael/ żyjąc tylko częścią pobożnego życia bez dostatecznego uświęcania ?

Dlaczego wierzący-rośliny-gałęzie wynoszą się nad korzenie?


Wniosek:
- kiedy nie widzisz u siebie wzrostu zajrzyj do korzeni swej wiary, do Starego Przymierza (Testamentu). odśwież tamtejsze słowo . 
Zadbaj o korzenie wiary i nie pozwól ziemiórkom (muszkom- kłamczuszkom) panoszyć się między korzeniami i nowymi pędami, by je bezpowrotnie strawiły.

Czym są korzenie wiary dla wierzącego? 

Najprościej ujmując to podstawowe Święte i Sprawiedliwe Prawo opisane w Starym Przymierzu,Pięcioksięgu Mojżeszowym czyli w Torze, bo Nowe Przymierze to kontynuacja Starego i nie unieważnia Starego. Jedne grupy odrzucają Stare Przymierze, inne grupy odrzucają Nowe Przymierze.

Pewne "ziemiórki", muszki-kłamczuszki, unieważniły Prawo, Prawdę, Ustawy o których mówi JHWH, Stare Przymierze, Miejsca w dekalogu , miejsca w świętej księdze wiary jaką jest Biblia/Tanach.

Takim podgryzaniem i niszczeniem korzeni wiary może być dla jednych społeczności odrzucenie II Przykazania (bałwochwalstwo), dla innych to odrzucenie IV Przykazania (Czas Odpoczynku - Szabat ), dla jeszcze innych grup to Święta Biblijne, do obchodzenia których zobowiązał Stwórca wierzących w Niego.

Jakaś "muszka-kłąmczuszka " składając jaja kłamstwa przy samych korzeniach rozsiała śmierć, która jest kopiowana  czyli rozmnażana, przepoczwarzana w jakieś imago przez nierozsądnych i nieuważnych .

Zdobywanie prostej wiedzy biblijnej pod okiem Najwyższego to dobre antidotum na robaki w ziemi, na ukryte larwy muszki ziemiórki, które potrafią wykorzenić, odciąć od korzeni Prawdy. Odcięcie wierzacego od korzeni  co grozi śmiercią duchową .

Ciekawostka - żeby wyłapać ziemiórki wstawia się do ziemi w doniczce żółtą kartkę z klejem (gotowe w sprzedaży), by muszki były wyłapywane i nie zdołały złożyć jaj w ziemi np.beniamina (roślina).
Innym sposobem to woda w słoiczku zabarwiona kurkumą (na żółto) z dodatkiem octu i kilkoma kroplami płynu do mycia naczyń. Muszki wpadają do słoiczka i nie są zdolne już do rozmnażania.
Kolor żółty i ocet przyciąga muszki . Potrafią pływać więc dodany do mikstury płyn do naczyń uniemożliwia pływanie.
Same larwy trzeba w ziemi podlać chemiczną trucizną.

Ta sama substancja  może być lekiem dla ziemi beniamina, terenu wierzącego, na którym wzrasta , a jednocześnie śmiertelną trucizną dla robactwa, które zalęgło się w ziemi, w przestrzeni wierzącego.

Prawda jest trucizną dla niszczyciela i lekiem dla Twojej ziemi.

Społeczność wierzących pragnie wzrostu i jednocześnie lekceważy przyczynę braku wzrostu. Nie uważają na odcięcie się od korzeni wiary lub na korzenie, które pożerane są  przez  przebiegle rozpowszechniane kłamstwo ("larwy muszki-kłamczuszki").

Oto kilka fragmentów Słowa z księgi Jeremiasza, być może pobudzą was do dalszych rozważań na temat zanieczyszczonej ziemi "niebezpiecznym robactwem",grzechem, zanieczyszczonej przestrzeni, w której żyją  wierzący.

 "(4) Słuchajcie słowa Pańskiego, domu Jakuba i wszystkie rody domu izraelskiego! (5) Tak mówi Pan: Jakie zło znaleźli wasi ojcowie u mnie, że oddalili się ode mnie, a poszli za marnością i zmarnieli? " - Jer.1.4-5;

" (7) Wprowadziłem was do ziemi ogrodów, abyście żywili się jej owocami i dobrami, lecz wy weszliście i zanieczyściliście moją ziemię, a moje dziedzictwo uczyniliście obrzydliwością. " -Jer.2.7;
Zanieczyszczenie ziemi na własne życzenie, przez własne złe postępowanie. To skutek odcięcia się od korzeni Prawdy. Czy nie jest to odcięcie się od korzeni czystości i uświęcania , pobożności, bojaźni?  
Zanieczyszczanie ziemi grzechem /larwami ziemiórki /przynosi śmierć dla wierzącego.

" (8) Kapłani nie pytali: Gdzie jest Pan? Stróże prawa nie znali mnie i pasterze odstąpili ode mnie" - Jer.2.8;
Kolejny przykład zaniedbania ziemi, przestrzeni, którą wierzący otrzymał od Boga . Kto zaniedbał ? Tym razem mowa jest o pasterzach i Stróżach Prawa.

" (19) Karze cię twoja złość, smaga cię twoje odstępstwo. Poznaj więc i zobacz, jak złą i gorzką jest rzeczą, że opuściłaś Pana, swojego Boga, i nie ma u ciebie bojaźni przede mną - mówi Wszechmocny, Pan Zastępów." - Jer.2.19;

" Spójrz na swoje postępowanie w Dolinie, zważ, co uczyniłaś, młoda, chyża wielbłądzico, bezmyślnie biegająca swoimi drogami, (24) rwąca się do stepu w niepohamowanej namiętności, łapiąca powietrze; któż może jej żądzę powstrzymać? Wszyscy, którzy mają na nią ochotę, nie muszą się trudzić, znajdą ją w jej miesiącu. (25) Uważaj, abyś sobie nogi nie skaleczyła i aby twoje gardło nie wyschło! Lecz ty mówisz: To daremne! Nie! Gdyż ja ukochałam obcych i pójdę za nimi." - Jer.2.23-25;

(1) Skądże spory i skąd walki między wami? Czy nie pochodzą one z namiętności waszych, które toczą bój w członkach waszych? - Jak.4.1

"Bóg się pysznym przeciwstawia, a pokornym łaskę daje. (7) Przeto poddajcie się Bogu, przeciwstawcie się diabłu, a ucieknie od was. (8) Zbliżcie się do Boga, a zbliży się do was. Obmyjcie ręce, grzesznicy, i oczyśćcie serca, ludzie o rozdwojonej duszy. (9) Biadajcie i smućcie się, i płaczcie; śmiech wasz niech się w żałość obróci, a radość w przygnębienie. (10) Uniżcie się przed Panem, a wywyższy was. 
(11) Nie obmawiajcie jedni drugich, bracia. Kto obmawia lub osądza brata swego, obmawia zakon i osądza zakon; jeżeli zaś osądzasz zakon, nie jesteś wykonawcą zakonu, lecz sędzią. (12) Jeden jest zakonodawca i sędzia, Ten, który może zbawić i zatracić. Ty zaś kim jesteś, że osądzasz bliźniego? 
(13) A teraz wy, którzy mówicie: Dziś albo jutro pójdziemy do tego lub owego miasta, zatrzymamy się tam przez jeden rok i będziemy handlowali i ciągnęli zyski, (14) wy, którzy nie wiecie, co jutro będzie. Bo czymże jest życie wasze? Parą jesteście, która ukazuje się na krótko, a potem znika. (15)Zamiast tego, winniście mówić: Jeżeli Pan zechce, będziemy żyli i zrobimy to lub owo. (16) Wy natomiast chełpicie się przechwałkami swoimi; wszelka tego rodzaju chełpliwość jest zła. 
(17) Kto więc umie dobrze czynić, a nie czyni, dopuszcza się grzechu." Jak.4.6-17;

Mogę tylko napisać: uważajcie na podstępne muszki.

 (5) Będę dla Izraela jak rosa, tak że rozkwitnie jak lilia i zapuści korzenie jak topola. (6) Pędy jego rozrosną się i będzie okazały jak drzewo oliwne, a jego woń będzie jak kadzidło. " - Oz.14.5


Życzę wszystkim o zadbanie korzeni swej wiary, by muszki - kłamczuszki swymi kłamstwami nie odebrały wam największego skarbu jaki został Wam powierzony przez Wiekuistego. 
===============================================


Co to jest Matot i Masej , beniamin i ziemiórka ?
Matot /hbr/ - "Plemiona" - to fragment Biblii / Tanach z Bamidbar / Bemidbar/ 30.1-32.42                          czyli Księgi Liczb czyli Numeri lub fragment z 4Księgi Mojżeszowej 30.1-32.42;

Masej/hbr/ "Postoje" to fragment Biblii/Tanach z Bamidbar 33.1- 36.13 , 4Mojż.33.1-36.13;
  
(dodatkowe fragmenty : haftora: Jer.1.1-2.3; 2.4-28; 3.4; //  Flp.3.12-16; Jak 4.1-12; 

Beniamin - drzewko, figowiec beniamiński, rośnie nawet do 30 metrów. W domu to często uprawiane drzewko doniczkowe , wysokie na 2-3 m.  Często nazywa się tę roślinę figowcem płaczącym ze względu na delikatnie zwisające gałązki. 
- owinięte ściśle rafią  dolne partie łodyg beniaminka ,  tuż przy doniczce, zrastają się w jeden gruby pień. 

Ziemiórka - owady z rodzaju muchówek, niebezpieczne dla kwiatów doniczkowych. Ziemiórka lubi wilgoć w doniczkach i zasiedlać swoimi larwami ziemię bogatą w minerały. Kiedy ziemia w doniczce przeschnie , larwy ziemiórki szukają wilgoci i zaczynają podjadać korzenie roślin doniczkowych. Larwy zjadają w ziemi nasiona, korzenie, uszkadzają młode pędy tworząc w nich korytarze dając przystęp innym groźnym dla rośliny bakteriom chorobotwórczym. 

=====================================================================





  







poniedziałek, 29 maja 2017

Na pustyni Bemidbar

Nie zawsze mam tyle przemyśleń po przeczytaniu fragmentów Biblii. 
Przyszła mi taka myśl jako podsumowanie całości po czytaniu wczorajszych wersów do paraszy Bemidbar- na pustyni. (4Mojż.1.-4.20; 1Kor.12.12-20 i Ozeasza)
Jeden człowiek nie jest wszystkim dla wszystkich.
Wszyscy powinniśmy szanować się wzajemnie, bo każdy ma inne zadanie w swoim życiu do zrobienia, inne powołanie i każdy z nas nie jest wszystkim dla wszystkich (i uchem , i okiem, i ręką , i nogą jednocześnie); I nikt z wierzących nie jest jednocześnie i prorokiem, i nauczycielem, i zwiadowcą , i cudotwórcą i śpiewakiem czy naukowcem, astronautą jednocześnie. Nikt z nas nie jest wszystkim we wszystkim idąc w wierze, chociaż takie wymagania czy oczekiwania są w nas w stosunku do siebie czy innych wierzących ,świadomie czy nieświadomie, i trzeba się z tego otrząsnąć

To jest niemożliwe dla jednego człowieka być wszystkim i spełniać oczekiwania wszystkich i do tego na najwyższym poziomie.

Każdy ma swoje powołanie i nie każdy jest Żydem, nie każdy katolikiem czy protestantem czy mesjańskim jednocześnie. Nie każdy jest jak lewicki kapłan powołany do usługiwania i jednocześnie prowadzenia regularnych wojen jak ten żołnierz powołany do wojska, by walczyć o swój kraj. (Bemidbar 1.16-46; 1.47-4.20) na końcu rozpiska nazw do ksiąg w Biblii/Tanach); 
Żołnierz potrzebny jest narodowi i kapłan jest potrzebny narodowi. Każdy z nich ma odrębne powołanie i wyznaczane zadania. (Bemidbar) ; Jak iść na wojnę i walczyć a jednocześnie dbać o Przybytek i usługiwać w Przybytku ? Nie można być wszystkim dla wszystkich i wypełniać zadania wszystkie jednocześnie w jednym czasie. Bóg nie wymagał od Izraela, by żołnierze jednocześnie usługiwali i byli kapłanami w Przybytku tylko te dwa zadania wyraźnie rozdzielił. 
A w naszym życiu tak jest, że mamy zbyt wysokie wymagania w stosunku do siebie lub do innych. Staramy się być wszystkim we wszystkim i stąd wiele depresji u wierzących, bo mają poczucie, że nie są i super-biznesmenami, a to nie mają idealnej pokazowej rodziny, a to za słabo śpiewają lub nie potrafią przemawiać albo życie prywatne rozsypało się w drobiazgi. 
Jeden drugiemu jest potrzebny, bo tylko wtedy tworzymy jedną całość - żołnierz w armii i kapłan (Bemidbar) i ucho, i oko, i noga i ręka w ciele  ...(1Kor.12.12-20).

I tak jest w rodzinie: jeden jest bardziej zaradny i więcej zarabia, inny jest bardziej ułomny w tej dziedzinie ale np.lepiej gotuje czy sprząta lub ma zdolności poetyckie, talent nauczyciela czy pisarza, świetnie prowadzi auto i ogarnia mnóstwo innych obowiązków w domu ,inny zna się lepiej na mechanice inny na hydraulice itd. I tylko wtedy w tej różnorodności w rodzinie jesteśmy jedno, bo uzupełniamy się i możemy sobie wzajemnie usługiwać. Nie można być wszystkim we wszystkim, bo nawet tego nie wymaga Stwórca od nas. Nie ma w jednej osobie wierzącej wszystkich darów i wszystkich zdolności i powołań jednocześnie. 
Każdy z wierzący ma swoje zadanie i nie jest wszystkim we wszystkim.

Czy jeden owoc może być  jednocześnie dynią, maliną jagodą , winogronem i pokrzywą jednocześnie? Czy okrąg może być jednocześnie kwadratem, trójkątem , płaską figurą i jednocześnie w 3D ?
                                                   ================

Podzielę się wyczytaną wiedzą na temat symboliki Przybytku w miejscu Bemidbar. Doczytałam się teraz w lekturze, odnośnie sukna błękitnej purpury (Bemidbar 4.5-12) i sukna czerwonej purpury (Bemidbar 4.13-14) : błękit -symbol tego, co w górze (niebo), chwała , boskość; czerwień - symbol tego, co na ziemi. Połączenie dwóch kolorów w suknie to symbol doskonałej jedności z podwójnej natury. Jeszcze jest sukno karmazynowe (Bemidbar 4.8) i skóry borsucze (lub mogło być zrobione z fok); 
Czarne skóry borsucze miały chronić przed złymi warunkami atmosferycznymi jak deszcz, burza, wichury czy spiekota - to symbol Mesjasza. Ukryta chwała i piękno w nim. (PNP.5.16); To tak w ogromnym skrócie.
Zwróciłam też uwagę na to, że Skrzynia Świadectwa była zakryta w czasie wędrówki po pustyni, zawinięta w zasłonę, na niej okrycie ze skór borsuczych , a na nim rozciągnięte sukno z błękitnej purpury (Bemidbar 4.5-6); Każde nakrycie w czasie wędrówki Przybytku symbolizuje Mesjasza w innym aspekcie. Piękna symbolika i warto przemodlić szukając Prawdy. Tu również ukryty plan zbawienia i ewangelię odczytamy w symbolach Przybytku , całego przenoszenia i sposobu przemieszczania Przybytku. Niesamowite.

Podsumowanie do Bemidbar dziś dla mnie jest pełne podziwu dla JHWH. Logistyk i Menadżer, Prawodawca i Pracodawca. Sprawiedliwy przynoszący radość, dbający o nasze życie. Organizuje w detalach zadania. Zna ułomności ludzkie więc przewidział ich pomyłki np. przy przenoszeniu Przybytku. Sposób przenoszenia i wszelkie ostrzeżenia dał ku życiu a nie ku śmierci - Bemidbar 4.15-20; ostrzeżenia nie są po to , by ograniczyć człowieka ale zwiększyć szanse na pełne życie. Dokładnie podał np.co czym okryć ( błękitną purpurą - to co wychodzi z Przybytku Bemidb.4.5-12; a czerwoną purpurą - to co spoza Przybytku - Bem.4.13-14); A wszystko okryte skórami borsuczymi (wielorybia lub fok w innych przekładach); Musi być bardzo interesująca wykładnia tych zabiegów ; Wszystkie zadania są podane przez Adonaj, wystarczy wdrożyć w życie. Tak jak dziś. Wystarczy wprowadzić Słowo od JHWH w życie i wiedzieć 
( pomimo naszych niedoskonałości) jakie jest nasze powołanie czy miejsce w ciele , co do nas dokładnie należy a czego nie wolno nam dotykać., Nasze ułomności, słabości 
( roztrzepanie, brak uważności, niedbalstwo, słaba koncentracja lub nadmierna, drażliwość, krótka pamięć lub nadmierna pamięć😊😊, brak dokładności itp) są po to nam wiadome, by nie dotykać lub unikać pewnych sytuacji , by nie przyniosły śmierci duchowej a nawet fizycznej, ale wniosły życie i radość w obfitości. ( jako przykład z Bemidb.4.15-20);
To tylko takie moje przemyślenia od wczorajszego czytania paraszy. Nie zawsze tak mam
-----

Pytania do Bemidbar:
Życzę zdrowia i spokoju. Dziś 3 pytania do 4Ks.Mojzeszowj czyli Ks.Liczb czyli Numeri czyli po hbr.Bemidbar lub Bamidbar; odpowiedzi szukaj w Twojej ulubionej Biblii/Tanach;

1. W drugim roku po wyjściu z Egiptu Bóg Wiekuisty nakazał spisać cały zbór synów izraelskich , głowa po głowie według ich rodów i szczepów (4Mojż.1.1-2), a wszystkich mężczyzn zdatnych do służby wojskowej od 20-go roku w zwyż spisać wg ich zastępów(4Mojż.1.3) od Rubena aż po Naftaiego (4Mojz.1.3-46). Dlaczego pominięto Lewitów w tym spisie? - 4Mojż.1.47-54;

2. Skrzynia Świadectwa była przenoszona razem z Przybytkiem. Jaka była instrukcja jej zabezpieczenia na czas drogi? - 4Mojż.4.5-6;

3. Na czym polega różnorodność w jedności dla wierzących? - 1Kor.12.12-20;





wtorek, 9 maja 2017

kto pragnie


zobaczyć miłość Twoją na twarzy
 serce w ciszy
skąpaną duszę w pieśni 
głos zapalający ogień

w pięknie 

struny drgają w podróż 
wysoko
nad ziemią
ściana ciszy
 pochłania 
prawdę 
by wyświetlić ją
wszystkim poszukującym



sobota, 7 stycznia 2017

Jedno jako pokój w relacjach i zgoda

Łk.6.9-16 ; Ez.37.15-28; 1 Mojż.44.18-47.27;


Po przeczytaniu tych fragmentów nasunęła mi się jedna myśl i wokół niej krążę :

By dojść do pojednania w rodzinie, polityce, narodach ( goje a Żydzi), pomiędzy denominacjami , potrzebne jest zdarzenie lub wiele zdarzeń nawet skomplikowanych. Trudny to proces i stawiający czasami pod ścianą tych, którzy nie chcą tam stanąć jak np. synowie Jakuba/Izraela , bracia , którzy upozorowali śmierć swojego brata i doprowadzili ojca swego do rozpaczy po stracie najukochańszego syna. Przyczyna? Nieodparta zawiść i zazdrość.

Jak pokonać zazdrość i nienawiść gnieżdżące się w zawziętych umysłach rodziny, grupie denominacyjnej, organizacjach, polityce, narodach.

Patrząc na historię czytamy o wielu przywódcach, którzy mieli w sobie taki dar jednoczenia ludzi pod jego wezwaniem, chorągwią. Niesłychana rzadkość.

W paraszy Wajigasz 1Mojż.(Bereszit) 44.18-47.27 widzimy, że taką osobą był Józef. Józef, syn Izraela, umiał odczytać prowadzenie Wiekuistego, Adonaj. 
Odpuścił, przebaczył braciom ich podły występek, bo zobaczył , że wykonał plan ratowania swoich braci i ojca, narodu Izraelskiego. Miał duchowe oczy, które widziały więcej niż inni. (1Mojż.45)

Łk.6.9-16 - Jeshua [hbr.JHWH Zbawieniem] ( Jezus-gr) przywołuje uczniów i wybiera spośród nich dwunastu i nazywa ich apostołami ( Łk.6.13-16);
I spotkali się na równinie: (ŁK.6.17-19):
Jeshua  
apostołowie 
liczne rzesze uczniów
wielkie mnóstwo ludu z całej Judei
wielkie mnóstwo ludu z Jerozolimy
z nad morza
z Tyru
z Sydonu

Po co?   (Łk.6.17-19):
- przybyli , aby go słuchać
- przybyli , aby dać się wyleczyć ze swych chorób
- przybyli, aby być uzdrowionymi z dręczących ich duchów nieczystych
- pragnęli dotknąś się Jeshua, bo moc wychodziła z niego i uzdrawiała    
  wszystkich a nie tylko kilka osób.

Jeshua pociągał za sobą uczniów i rzesze ludzi a nawet wrogów. jedni szli za nim, bo chcieli go zabić i zniszczyć, inni szli, by go słuchać i uczyć się, jeszcze inni jak apostołowie , by wykonywać konkretne zadania a lud z różnych stron szukał w nim ratunku dla siebie, swojej duszy i ciała.
Czyż nie jednoczył wszystkich?

Czyż nie przyszli wszyscy do niego i rozmawiali z nim, bo to był Jeshua (Jezus) ?

Niezależnie od ludzkich motywacji gromadził wokół siebie wrogów i przyjaciół, bezinteresownych i interesownych, zrozpaczonych i szczęśliwych, poszukujących prawdy i tych, którzy ją już znaleźli. 

Rodzina Izraela zrozumiała plan od Stwórcy, plan ratowania ich rodziny, narodu, od śmierci głodowej i zagłady. 
Czy bracia zmienili się tak naprawdę w sercu dla Józefa? Czy jeszcze głębsza zazdrość nimi nie owładnęła? Czy opuściły ich złe zamysły lub strach o swoje życie kiedy znaleźli się na łasce brata ?

Niezależnie co czuli życie wymogło na nich pojednanie, być jedno i w zgodzie.

Brat, którym pogardzali,Józef, dał im luksusowe utrzymanie , najlepszą część ziemi egipskiej, ubrał w piękne szaty, napełnił konto "w banku". Rodzina jakuba mogła czuć się bezpiecznie i spokojnie w czasie klęsce głodowej na ziemi.

Cóż więcej trzeba?

Pojednani w kryzysie rodzinnym i krajowym.
Czyż niejedna rodzina nie dochodzi do porozumienia w czasie kryzysu?

Czyż ludzie nie szukają usilnie pomocy u Stwórcy Wiekuistego? Są jedno w potrzebach ? Szukają bezpieczeństwa, spokoju, zaopatrzenia, ratunku, pomocy i wsparcia? 

Ciekawostka:
Izrael mając 130 lat pobłogosławił dwukrotnie faraona : 1Mojż.47.7-10 (Bereszit)

Patrząc na te dwie historie dochodzimy do wniosku, że warto być jedno ku dobremu. 

Bóg ma moc czuwać nad każdym wierzącym i prowadzić go godząc po drodze nawet z nieprzyjaciółmi. Ma sposób na wprowadzenie pokoju w rodzinie, która rozpada się lub nigdy nie będzie miała głębokich więzi, ale zachowany zostanie pokój czy usunięta zostanie wrogość co nie oznacza jednocześnie pięknych relacji ale dobrych na miarę różnych charakterów.

Ezech.37.15-28:
Tu opisany jest piękny przykład bycia jedno narodu izraelskiego w ręku Stwórcy w obrazie dwóch kawałków drewna.

Kiedy sprawa jest w ręku Najwyższego i On zechce, to zaistnieje wszystko wg Jego woli jednocząc to co niemożliwe do zjednoczenia.

Ludzka pomysłowość czasami wyczerpuje się. Szukanie zgody w rodzinie bywa arcytrudne. Jedna strona pokojowa, druga strona wrogo nastawiona, zawistna. Niezbadane są drogi, kiedy modlimy się o jedno z JHWH, jedno w rodzinie, jedno w narodzie. 

Pomiędzy wierzącymi również istnieją przegrody nie do przebycia. Każdego coś denerwuje. nawet najmniejsza różnica w rozumieniu Słowa potrafi położyć na łopatki społeczność. W rodzinie również.

Tyle jest denominacji i organizacji religijnych, wszyscy mówią, że wierzą w jednego Boga, mają jedną świętą księgę a przychodzi do rozmowy i gotowi są walczyć, opluć jeden drugiego, okazać pogardę i niezrozumienie dla człowieka o innym poznaniu i innej miarce wiary.

Ef.2.11-22 - o zniweczeniu nieprzyjaźni .

Życzę pokoju, obfitości błogosławieństw, odkrywania prowadzenia JHWH i odpoczynku w Jeshua.



"Niech Imię JHWH trwa wiecznie,
Niech imię JHWH kwitnie póki świeci słońce !
Niech ludzie błogosławią się  nim wzajemnie!
Niech sławią Go wszystkie narody ! 
Błogosławiony niech będzie Adonaj, 
Bóg Izraela,
Który sam jeden czyni cuda !" 

- psalm 72.17-18;


/ nie nauczam tylko rozmyślam nad przeczytanym fragmentem /

Mela

Z serii 3-pytania z FB :

Dziś o pojednaniu pomimo różnic w charakterze i nastawieniu.
Odpowiedzi szukaj w Twojej wybranej Biblii/Tanach.


Znana jest historia Józefa, którego nienawidzący go bracia sprzedali do Egiptu. Kiedy po latach nastał głód bracia wyruszyli za chlebem. Nie wiedzieli, że Egiptem zarządza sprzedany przez nich i znienawidzony brat, Józef, syn Jakuba/Izraela.


1. Co zrobił Józef kiedy rozpoznał braci błagających o żywność?-Wybierz jedną z kilku podanych odpowiedzi:  Bereszit 45.1-16 inaczej 1Mojż.45.1-16;
a/ wykorzystał sytua
cję , by się na braciach zemścić
b/ cieszył się i postanowił braci poniżyć, zmusić do oddania mu pokłonu według wcześniejszych 2 snów o gwiazdach i snopach
c/ Józef nie pojmował całego wydarzenia
d/ Józef rozumiał całą sytuację według myśli samego Stwórcy i cieszył się, że mógł uczestniczyć w tym wypełniającym się planie Wiekuistego


2. Do Ezechiela doszło Słowo od Adonaj, Wiekuistego, w sprawie narodu izraelskiego. Jak miał obrazowo, za pomocą kawałków drewna, przedstawić Ezechiel rodakom pojednanie plemion izraelskich ? - Ez.37.15-20 (Ez.37.15-28)


3. Jeshua (Jezus gr) pociągał za sobą uczniów i rzesze ludzi a nawet wrogów. Jedni szli za nim, bo chcieli go zabić i zniszczyć, inni szli, by go słuchać i uczyć się, jeszcze inni jak apostołowie , by wykonywać konkretne zadania, a lud, z różnych stron, szukał w nim ratunku dla siebie, swojej duszy i ciała. Czyż nie jednoczył wszystkich wokół siebie ? ( Łk.6.17-19);
Wymień jednym tchem imiona 12 uczniów, których nazwał apostołami (wysłannikami) i skonfrontuj swoją wiedzę z wersetami: - Łk.6.13-16;







niedziela, 1 stycznia 2017

Chanuka światłość i pączki

Piękne 8-dniowe święto izraelskie, które to święto obchodzi nie tylko Izrael i goście Izraela, ale i poszerzające się grono sympatyków obchodzenia tego czasu.  Świece Chanukowe zapala się publicznie w różnych krajach przez znane osoby na znak tolerancji religijnej. Znajdą się i przeciwnicy odmawiający tego zwyczaju ale myślę, że to bardziej z braku zwyczajnej wiedzy na temat Chanuki. Bo aż niewiarygodna byłaby otwarta wrogość do tego narodu przez odmówienie brania udziału w tej pięknej ceremonii.                             
Chanuka  hebr. חנוכה = " poświęcenie "  
Święto Poświęcenia 
Święto Odnowienia
Święto Świateł
Dzień Ognia

Chanuka - to symbol zwycięstwa światłości nad ciemnością. 
Dowód, że Bóg chroni swój lud przed ostateczną zagładą. 

1. Jak zapoznać się z korzeniami Chanuki - Świętem Poświęcenia i obecnym    
    obchodzeniu tego święta?
2. Czy Jeshua (Jezus-gr) brał udział w tym Święcie Poświęcenia?

Opis całej historii związanej z Chanuką znajduje się w Księgach Machabejskich kanonu biblijnego katolickiego, koptyjskiego i prawosławnego. Izraelczycy Księgi Machabejskie traktują  jako księgi  historyczne i nie znajdziemy ich w kanonie . Protestanci zaliczyli te księgi do apokryfów.

Poza tym możesz odszukać w sieci internetowej wiele materiałów na ten temat.
Polecam np. wartościową stronę : http://the614thcs.com/26.68.0.0.1.0.phtml
Tu dowiesz się więcej o Chanuce.


Niezależnie od wyznania czy poglądów politycznych powinno się przeczytać Księgi Machabejskie. Byłam zdumiona treścią . Miałam wrażenie, że czytam o współczesnych czasach jeśli chodzi o ducha aktualnej polityki na świecie a szczególnie w odniesieniu do ducha demokracji , hellenizmu czy idei multi-kulti.
Można przewidzieć skutki takiej "hybrydowej" fali, której koniec zieje agresją i totalnym zniewoleniem człowieka.
Taki napór agresywnej duchowości w obecnych czasach jest silnie odczuwany i widoczny gołym okiem bez dodatkowych soczewek. 

Czas Chanuki to czas przemyślenia jaką drogą chcemy kroczyć jako kraj, naród, rodzina. Czy warto mieszać pogaństwo, ukryte lub bardziej jawne, z wartościami ogłoszonymi przez samego Stwórcę opisanych na kartach Biblii/Tanach.

Czas Chanuki to czas radości i podejmowania decyzji , w którą stronę idziesz - zostajesz tu gdzie jesteś, zawracasz i poddajesz się rozmywaniu wartości falą fikcyjnego, coraz bardziej "rozpasanego" życia skupionym na ego i super-ego, czy ruszasz do przodu drogą prawdy zyskując duchowe wejrzenie w wiele spraw umacniając swoją pozycję wiary.


Żyjesz czy grasz w życie ?
to dobry czas na szukanie odpowiedzi

Czas Chanuki to czas wspominania cudów i czas oczekiwania na cud. Zawsze wierzącym towarzyszy nadzieja oglądania kolejnych niesamowitych zdarzeń - cudów. Każdy z nas potrzebuje takich objawów ingerencji od Wiekuistego.


Chanuka to symbol wolności - to czas kiedy odczytasz siebie wolnym lub zniewolonym. Nie każdy chce się przyznać do niewolnictwa. Kajdany są w czasach obecnych coraz bardziej wyrafinowane lub niemal niewidoczne. Bezprawne więzy. Podobnie stało się w czasach opisanych w Księgach Machabejskich. Potrzebne jest światło, by zobaczyć . Nowa światłość , by zaśpiewać nową pieśń. A może wolisz żyć jak kopcący się knot, nuceniem starych emocji i znudzonych fraz, łaknieniem świeżego powietrza zamiast po prostu oddychać normalnie.

                                                 *****
Dla zainteresowanych Chanuką w Nowym Testamencie (przymierzu) a właściwie wierzących interesuje czy Jeshua brał udział w świętach biblijnych czy innych wymienionych w Biblii/Tanach:
Uroczystość poświęcenia świątyni ( Chanuka oznacza poświęcenie חנוכה) - Nowy Testament: Ew.Jana 10.22 -24:
To miejsce w Biblii gdzie mowa jest o drzwiach dla owiec, o dobrym pasterzu i czym różni się pasterz od najemnika.
" Obchodzono wtedy w Jerozolimie uroczystość poświęcenia świątyni. Była zima. I przechadzał się Jezus(gr.) [Jeshua -hbr] w świątyni, w przedsionku Salomonowym. Wtedy Żydzi obstąpili go i rzekli mu: Jak długo trzymać będziesz dusze nasze w napięciu? Jeżeli jesteś Chrystusem, powiedz nam wyraźnie." 

w tłumaczeniu interlinearnym polsko-greckim J.10.23 brzmi:
"I przechadzał się __Jezus [JHWH Jest Zbawieniem] w__ świątyni w__ portyku__ Salomona [człowiek pokoju]. "

                                                 ******
Księgi Machabejskie - czy przeczytasz je razem ze mną?
1Księga Machabejska 1:

cdn.

















sobota, 26 listopada 2016

Od Sary do Rebeki

Księga Rodzaju = Genesis = Bereszit = 1 Księga Mojżeszowa

Biblia zaczyna się od stworzenia świata, ziemi, życia na ziemi i człowieka. Poznajemy pierwszych ludzi na ziemi - Adama i Ewę, potem ich synów : 
Kaina, który zabija swego rodzonego brata. 
Abla, który zostaje zabity przez Kaina.
Seta.
Noe, potop, przymierze Boga z Noem. Jego synowie : Sem, Cham, Jafet. Wieża Babel, przygody Abrama w Egipcie, uwalnia Lota, spotkanie z Melchisedekiem i przymierze z Abramem.Rodzi się Ismael a potem Izaak. Sodoma i Gomora zostaje zniszczona. Przymierze Boga i Abrahama. 
To w skrócie historie opisane w Torze (Pięcioksiegu Mojzeszowym).
Od Bereszit przez Noach, Lech Lecha i Wajera.
Chaje Sarah znajdziemy w czytaniach 1Mojż.23.1-25.18;


Sara, żona Abrahama, mama Izaaka, kobieta, która doświadczyła macierzyństwa w bardzo późnym wieku (90 lat) dzięki łasce Wiekuistego. Miała jeszcze czas nacieszyć się maleństwem, karmiła piersią - 1Mojż.21.7-8, widziała jak dorasta dziecko. Myślę, że za każdym razem kiedy Abraham i Sara patrzyli na syna widzieli cud Wiekuistego jakiego mogli doświadczać na sobie i przez dalsze dni życia.


Sara żyła 127 lat. Abraham pochował ją "...w jaskini na polu Machpela naprzeciw Mamre, to jest Hebronu w ziemi kanaanejskiej.- 1Mojż.23.19;

1Mojż.24 - Abraham postarzał się i posunął się w latach. 
W czym błogosławił Bóg Abrahamowi? - we wszystkim.-1Mojż.24.1;
Nadszedł czas wyswatania syna Izaaka. Abraham zaprzysiągł najstarszego sługę w domu swoim , by ten poszedł szukać żony dla syna. 
Piękna historia opisana krok za krokiem, działanie za działaniem, kończy się bardzo dobrze, bo Izaak zakochuje się w Rebece, swojej żonie.

1Mojż.25.1-6; - Nie tylko Izaak, syn Abrahama żeni się. Sam Abraham żeni się po raz drugi z kobietą o imieniu Ketura.
Ketura rodzi 6 synów, a potem przychodzą na świat wnuki.
Jak Abraham zabezpieczył swoje dzieci, Izaaka i jego przyrodnie rodzeństwo?
Oddał całe mienie Izaakowi, a synów niewolnic obdarował i wyprawił ich od Izaaka na wschód , do kraju wschodniego.

Abraham dożył 175 lat i synowie jego pochowali go obok Sary.1Mojż.25.7-10;

Izaakowi Bóg błogosławił . Syn Abrahama i Sary zamieszkał przy studni zwanej Studnią Żyjącego, Który mnie widzi. O studni z podobną nazwą napisano w 1Mojż.16.14 (1-16);

Syn Ismael, Abrahama i Hagar, egipcjanki, niewolnicy Sary, żył 137 lat.
Hagar została wypędzona z małym Ismaelem na polecenie Sary i za potwierdzeniem tej decyzji przez Boga.Powód? Pogarda Ismaela wobec Izaaka.(1Mojż.21.8-21);Ismael już wtedy mógł mieć ok.17 lat licząc czas obrzezania, narodzin Izaaka i czas karmienia piersią (ok.2-3 lat).Pogardzała Sarą również sama Hagar od samego poczęcia Ismaela (1Mojż.16.5-6;)
Jak doszło do urodzenia Ismaela? - 1Mojż.16.1-16;

1Mojż.17.1-18; ( Lech Lecha);
Abrahamowi miał 86 lat gdy urodził się Ismael (1Mojż.16.16), a 100 lat kiedy urodził się Izaak.
Kiedy dochodzi do przymierza Boga i Abrama (po przymierzu nazwany jako Abraham) następuje obrzezanie napletka Abrahama jako znak przymierza między Bogiem a Abrahamem. Ma wtedy 99 lat. 1Mojż.17.23-27;
Ismaela również obrzezano i miał wtedy 13 lat.
Tego dnia zostali obrzezani wszyscy mężczyźni domu Abrahama, urodzeni w tym domu i nabyci za pieniądze od cudzoziemców.

Co napisano w Brit Chadasza, Nowym Przymierzu o Sarze?
1P.3.6 - o mężach i żonach.
Sara stała się wzorem żony dla innych żon wierzących. Szanująca swego męża. Gdy kobieta czyni dobrze staje się  niczym córka Sary.Kobieta, która jednocześnie niczym nie daje się nastraszyć . Jest kobietą nieustraszoną, odważną, mocną sercem, towarzyszką męża, jego prawdziwym wsparciem. Pokłada nadzieję w Bogu - 1P.3.5;
 (6) tak Sara posłuszna była Abrahamowi, nazywając go panem. Jej dziećmi stałyście się wy, gdy czynicie dobrze i niczym nie dajecie się nastraszyć. 
(7) Podobnie wy, mężowie, postępujcie z nimi z wyrozumiałością jako ze słabszym rodzajem niewieścim i okazujcie im cześć, skoro i one są dziedziczkami łaski żywota, aby modlitwy wasze nie doznały przeszkody. 


Dzięki tym słowom widzimy kontynuację życia Sary jako przykład dla kobiet nie tylko jeszcze w czasie nowotestamentowym ale i obecnym. 
Chaje Sara - życie Sary.
Czy możesz być wzorem dla innych? Wzorem życia , postawy ? Wzorem wiary ?

W chrześcijaństwie nie mówi się tak dużo o kobietach Biblii, o Sarze. Nie czuje się bliskości i związku z tą postacią. 
W judaizmie celebruje się wręcz postawy kobiet godnych naśladowania. 

W chrześcijaństwie, w społecznościach chrześcijańskich kiedy zajrzysz głębiej, widać w większości przypadków lekceważenie kobiet ze strony mężczyzn - żon, córek. Młodzi mężczyźni przejmują taką postawę i wprowadzają do swojego życia. Nie dziwne jest potem , ze młodzi są nieuprzejmi w stosunku do swoich matek czy innych kobiet w zborach. 
Mówi sie wręcz głośno, że kobiety nie mają głosu, nie mają prawa wypowiadać się poza wyjątkowymi wyjątkami. A kiedy już jakiś pastor czy kaznodzieja udziela głosu kobiecie to albo przeprasza albo toczy długą przedmowę na temat kobiet. 
Korzenie wiary Izraela, skąd wywodzi się Zbawiciel, odsłaniają ukrywaną prawdę: okazuje się wiele szacunku dla kobiet wiary takich jak np.Sara, o których mowa jest w Torze, w Biblii.
Przez to, tak sobie myślę, okazuje się szacunek innym kobietom. Docenia się właściwą postawę wierzących kobiet.
W zborach protestanckich najczęściej wymienianym imieniem kobiety jest Izebel i przez tę postać głównie patrzy się na kobiety jako manipulatorki, żądne władzy kościelnej, rozwalające zgromadzenia, przeszkody w kościele trudne do usunięcia i nie do ominięcia.
Im bardziej kobiety angażują się w życie zborów tym większe potem zbierają  oskarżenia. Nie mogą mieć swojego zdania , mają siedzieć cicho. A nawet jeśli powie coś w rodzaju  2+2 = 4  będzie posądzana o nauczanie jako zabronione w tych kręgach. Nie może ujawniać zbytnio, że myśli. Szkoda chyba słów. 
Odkrywam Sarę i szacunek dla niej od Izraela.

Posiadanie wiedzy biblijnej przez kobiety jest raczej potępiana głośniej lub ciszej a nawet wyśmiewana. Nie jest to przyjemne. Widać te naleciałości nawet w komentarzach na FB w gronie chrześcijańskim lub po-chrześcijańskim. Jeśli nie okazuje się szacunku wierzącym kobietom to znaczy , że jest problem z szacunkiem do własnej matki a cóż dopiero do teściowej, mamy własnej żony.

W judaizmie odkryłam inne podejście do kobiet w wielu sprawach i byłam bardzo zaskoczona. Pozytywnie. To inny rodzaj szacunku jest skierowany do kobiet. Widać w nich, kobietach, człowieka.


To Rabini uradzili, by uhonorować kobiety w czas Shabbatu i powierzyli kobietom w domach otwieranie szabatu przez zapalanie świec i odmówienie modlitwy. To najważniejszy czas o którym mówi IV Przykazanie.
" (8) Pamiętaj o dniu szabatu, aby go święcić. (9) Sześć dni będziesz pracował i wykonywał wszelką swoją pracę, (10) ale siódmego dnia jest szabat Pana, Boga twego: Nie będziesz wykonywał żadnej pracy ani ty, ani twój syn, ani twoja córka, ani twój sługa, ani twoja służebnica, ani twoje bydło, ani obcy przybysz, który mieszka w twoich bramach. (11) Gdyż w sześciu dniach uczynił Pan niebo i ziemię, morze i wszystko, co w nich jest, a siódmego dnia odpoczął. Dlatego Pan pobłogosławił dzień szabatu i poświęcił go. "

W chrześcijaństwie takie gesty oddawania czystego szacunku kobietom nie są raczej możliwe o takim szerokim wymiarze. Jakby kobieta nie mogła być nigdy jak Sara a tylko Izebel, zagrożeniem. 

W czasie szabatu jest również wymieniane imię Sary w trakcie błogosławienia córek przez ojca przy stole szabatowym:
"Oby Bóg uczynił cię jak Sarę, Rebekę,Rachelę, i Leę. 
Oby Haszem Cię błogosławił i strzegł.
Oby Haszem rozświetlił dla Ciebie Swoje oblicze i okazał Ci łaskę.
Oby Haszem zwrócił ku Tobie Swoje oblicze i zesłał Ci pokój."

(źródło - http://the614thcs.com/index.php?id=25,20,0,0,1,0 

Zaczynam powoli coraz bardziej rozumieć ...
Co wiesz o Sarze? 
Hbr.11.11; - kobieta wiary, żona wiary, ufająca Bogu.

Ilu młodych mężczyzn szuka i chce poślubić kobietę wielkiej wiary?
Gdzie jej szukać? 
Kobietę ufającą Najwyższemu i podejmującą wyzwania nie bojąc się, nie ulegając zastraszeniu.
A jednocześnie łagodna, mądra, wspierająca.
Interesujący artykuł o relacjach mężczyzna - kobieta : 
http://chabad.org.pl/judaizm-i-zycie/kobiety-w-judaizmie/duchowosc-i-kobiecosc/kobiety-i-mezczyzni

kolejny interesujący materiał o małżeństwie, domu, mężczyźnie i kobiecie :
http://chabad.org.pl/judaizm-i-zycie/kobiety-w-judaizmie/duchowosc-i-kobiecosc/jestem-kobieta

Jedną z ciekawostek jest to, że kobieta przechodząca konwersję na judaizm otrzymuje nowe imię : Sara.
(źródło: http://www.the614thcs.com/40.984.0.0.1.0.phtml 

Potomkowie Sema, syna Noego: (1Mojż.10.1; 10.22-32; 11.10-32) Sara była poganką jako Saraj.
Abraham wywodzi się z pogan jako Abram.
Haszem wybrał Abrahama i zawarł z nim przymierze. 
A Sara urodziła Izaaka, syna Abrahama. 
Sara musiała być kochającą mamą, bo Izaak,  nie mógł znaleźć ukojenia po jej śmierci. Dopiero miłość do Rebeki przyniosła dla niego pocieszenie.




Pozdrawiam życząc zgłębiania Biblii .
Nie nauczam. Czytam i na nowo ciągle odkrywam Biblię, Tanach, Torę, poszukuję wiedzy, przepatruję korzenie wiary, szukam prawdy. Dzielę się spostrzeżeniami.






Wersety o Sarze :

1Mojż.11.27-23.20; 24.67; 25.12; 
Izaj.51.2; 
Rzym.4.19; Hbr.11.11; 1P.3.6 ;

Interesujące rozważania o kobietach w świetle judaizmu  
http://chabad.org.pl/judaizm-i-zycie/kobiety-w-judaizmie/duchowosc-i-kobiecosc/kobieta-wnetrza-biblii

Kto chce zmierzyć się z pytaniami ?


1. W czym, jakich dziedzinach życia, Bóg Wszechobecny błogosławił Abrahamowi? - Bereszit 24.1; (inaczej ks.Rodzaju 24.1 lub Genesis 24.1 lub 1 Mojż.24.1)

2.Gdzie możesz oglądać dobroć Boga Abrahama, Izaaka, Jakuba ? - Psalm 27.13;


3. Skąd czerpać wolę do dobrej i sensownej walki w codziennym życiu ? Co pomoże osobom stojącym na rozdrożu zmagać się z bezsiłą i stawiać kolejne kroki ? - Psalm 27.14:(Tehilim 27.14);
a/...b/...c/...


1. Abraham po śmierci swojej żony Sary pojął drugą żonę. Jak było jej na imię? - 1Mojż.25.1;
2. Abraham miał dzieci z małżeństw i z niewolnic.Jak Abraham przed swoją śmiercią zarządził majątkiem zabezpieczając syna Izaaka i inne dzieci ? - 1Mojż.25.1-8;
3. Kto nie zna się na tym, co słuszne ? - Ks.Przysłów 28.5 (inaczej Przyp.Salomona 28.5)

Odpowiedzi szukaj w Twojej wybranej Biblii.
1. Dlaczego Abraham obrzezał swego syna Izaaka ? - 1Mojż.21.4; 17.10-13; 17.12;
2. Sara i Abraham byli już w podeszłym wieku kiedy otrzymali proroctwo, że będą mieli syna. (1Moj.18.10-14); Abraham miał 99 lat kiedy obrzezał się (1Mojż.17.24) i 100 lat gdy urodził mu się syn(1Mojż.21.5); Sara była kobietą ok.90-letnią kiedy urodziła syna Abrahamowi.
Jak myślisz , czy Sara po urodzeniu syna, Izaaka, karmiła piersią w tak podeszłym wieku ? - 1Mojż.21.7-8;
3.Do czego porównuje psalmista spokój własnej duszy?-Psalm 131



1. Przez jaki naród będą błogosławione wszystkie narody ziemi i kto tak powiedział? - 1Mojż.18.17-18;(=Ks.Rodzaju, Genesis lub Bereszit)