sobota, 10 lutego 2018

oko za oko - Miszpatim

oznacza z hbr. na polski:"prawa"obejmują Szemot czyli 2Mojż.21.1-24.18; 
Wersety, które przytoczę zostawią u Ciebie trwały ślad i opowiadają o sprawiedliwym prawie. Zachęcam do czytania całości Biblii czy Tory , a szczególnie zachęcam tych upartych, którzy twierdzą, że tylko kilka kartek w Biblii jest ważne dla wierzącej osoby. To jest totalnie niezrozumiałe podejście. Ale niestety są i takie grupy religijne.


Mój ulubiony wers z 2Mojż.21.23-25 - 
"...życie za życie, Oko za oko, ząb za ząb, rękę za rękę,
 nogę za nogę, oparzelinę za oparzelinę,
 ranę za ranę,siniec za siniec."

Te wersy mówią o sprawiedliwości, która ma miejsce nawet w wymiarze kary. Kara za przewinienie ma być współmierna do szkody. 
Kara nie może być drastycznie nieodpowiednia do przestępstwa.
Np. za siniak nie można obciąć dwóch nóg ale siniak jest za siniak. Jeśli ktoś zawinił ręką, to nie można go pozbawić oczu i ręki i nogi. To oczywiście o czym napisałam to metaforyczny przykład nieodpowiedniej kary do przewinienia. 
Przykłady niesprawiedliwej kary:
Słynna kara więzienia za kradzież batonika w cenie ok. 0.75 groszy, a kradzież i sprzeniewierzenie milionów ukarane zawieszeniem lub sprawa zostaje zamieciona pod dywan.
Za zabicie człowieka kara 3 lat więzienia, a zamordowanie milionów ludzi ludobójstwo zamiecione pod dywan. Niesprawiedliwa kara oziębia ludzką miłość i szerzy bezprawie, zło. 

W Ewangelii Mateusza 5.38-39 napisano:
"Słyszeliście iż powiedziano oko za oko, ząb za ząb .
A ja wam powiadam: nie sprzeciwiajcie się złemu, a jeśli cię kto uderzy uderzy w prawy policzek, nadstaw mu i drugi."

Pewne grupy powyższy werset z Mt.5.38-39 , nie wiadomo dlaczego, tłumaczą jako wyższość Mt.5.38-39 nad 2Mojż.21.23-25 . Obydwa zacytowane powyżej.

Zajrzałam do dokładnego tlumaczenia w Biblii interlinearnej z www.oblubienica.eu: http://biblia.oblubienica.eu/interlinearny/index/book/1/chapter/5/verse/39/param/1/version/TR

Co możemy tam wyczytać dosłownie i co z tego może wynikać. 

Mt.5.39 wg słownika Stronga: " Ja zaś mówię wam nie przeciwstawić się stanąć przeciw /./ niegodziwemu złemu, ale który cię będzie uderzał w /./ prawy z prawej strony twój policzek zwróć /ku/ niemu i /./ inny."
Tu nie jest napisane, żeby dawać się bezkarnie okładać po policzkach bez końca.
Moje rozumienie : "nie przeciwstawiajcie się stanąć przeciw niegodziwemu złu..."  - miej odwagę stanąć naprzeciw złu i .... 

Sam zobacz czy jest różnica między wersetem z Biblii w-wskiej , bryt. a tłumaczeniem z oryginału greckiego?
1/ "...nie sprzeciwiajcie się złemu..."
2/ "...nie przeciwstawić się stanąć przeciw /./ niegodziwemu złemu"


A jeśli chodzi o zęby , jeden wybity ząb wart był tyle co oko. Człowiek ma 2 oczu a zębów 32. I oko lub jeden ząb mógł zadecydować o wolności niewolnika. W jaki sposób ? 
Przytoczę Wam to prawo z tego samego fragmentu 2 Mojż....cdn 





piątek, 19 stycznia 2018

Bo - "idź"

"Bo" - 2Mojż10.1-13.16; Jer.46.13-28; 1 Kor.11.20-34;

To fragment opisujący 3 ostatnie plagi egipskie i czas wyjścia Izraela z Egiptu, pierwsza Pascha i Przaśniki, błogosławieństwo pierworodnych. Bóg Izraela posyła Mojżesza ze zwyczajnym  kijem, by uwolnić niewolony lud izraelski spod ręki Egiptu /Micraim/. Nie tylko zostaje odpłacone zło , które Egipt wyrządził kilku pokoleniom Izraela. Wiele spraw z Egiptem zostaje załatwionych. Ten potężny kraj musi upaść na kolana i utracić swój blask. Wszystko też po to, byśmy na podstawie tej historii umieli wyciągnąć właściwe wnioski do swojego życia i umieli podejmować mądre decyzje w życiu.
                                                    

Plaga Szarańczy

i znów 
idzie laska Mojżesza w ruch
ziemia pociemniała
szarańcza ze wschodu się zleciała
i wszelki owoc
zielony liść
pożerała

faraon zgrzeszył
długo swoją pychą się nie cieszył
prosi o przebaczenie
woła do Boga Izraela o wstawienie

Mojżesz wstawia się do Boga Izraela
plaga się cofnęła
czy faraon pouczenie przyjmuje ?
Ze swoją zatwardziałością serca dobrze się czuje
i kolejnego słowa 
o wypuszczeniu hebrajczyków nie dotrzymuje

prosi się , faraon, prosi 
o większe plagi,
ale nie Izraelowi szkodzi,
tylko swój własny egipski naród 
decyzjami złymi w serce ich godzi

ileż to razy zastanawiasz się nad swoją upartością
nad niepotrzebną w twoim życiu złością
przypatrz się faraonowi
co sam ze sobą zrobił

/ Bo 10.1-20 - opis plago szarańczy - 2Mojz.10.1-20 -inaczej Exodus lub Ks.Wyjścia/

Plaga ciemności



Plaga ciemności 
nie mogła pochłonąć faraona chciwości
toczył z Bogiem Izraela grę
raz mówił : tak, 
za chwilę mówił : nie
zatracił wszelki lęk
puszył się i wynosił
sprzeciwów nie znosił
straszył Mojżesza śmiercią
odnosił się z obrzydzeniem do niego 
 i niechęcią
nie wierzył w bliski swój koniec
wszystkie plagi miał za nic
co się ukorzył
to głupotą potem dołożył


o co prosił się faraon?
o kolejną i ostatnią już plagę
decydującą walkę
która ocalenie i wolność hebrajczykom przyniosła 
a egiptowi upokorzenie i śmierć zaniosła

czy my też w naszym życiu 
 tragi-zabawnie 
do poważnych spraw z Bogiem się nie odnosimy?
Raz mówimy : tak, a za chwilę :nie
w jednej sprawie
różne zdania
to się puszymy 
nad innych wynosimy
zachowujemy się jak faraon
chociaż takiego nakazu nigdzie nie ma,
by być w życiu jak on
ten egipski
faraon

/ Bo 10.21-29 = 2Mojz.10.21-29/

Pytania:

1. Czy po tylu strasznych plagach znienawidzono Izraela i Mojżesza? =
Bo 11.3
/2Mojż.11.3 , Exodus 11.3/
2. Jakiego sądu dokonał Bóg Izraela w noc plagi śmierci pierworodnych zarówno ludzi jak i bydła ? 
- Bo 12.12;
2Mojz.12.12;
Exodus 12.12;

3. Jak nazywa się święto, czas wyznaczony , by na wieki obchodzić ten pamiętny dzień wyprowadzenia Izraela z Egiptu, gdzie w czasie plagi pierworodnych szczególnie chroniony był Izrael pod krwią baranka bez skazy?

Bo.12.13-28;
2Mojz.12.13-28;

4. Ilu mężów izraelskich pieszych wyszło w pamiętną noc wyjścia z Egiptu po wielu plagach? - 
Bo.12.37;

5. Ile lat Izraelici przebywali w Egipcie? -  Bo 12.40;

6. Izrael obchodzi do dziś czas czuwania na pamiątkę bezpiecznego wyjścia z Egiptu.  Kto czuwał tej nocy kiedy Izrael opuszczał Egipt? 

Bo 12.41-42;

7. Kto mógł obchodzić Paschę, spożywać ofiarę paschalną wg ustawy paschalnej ustanowionej przez Boga izraela? - Bo 12.43-51;

Bo 13;1-16;














Szwat - miesiąc przygotowania do zagospodarowania swojego kawałka ziemi


Rozczytuję się o kolejnych miesiącach i ich nowiach. Niezwykle interesujący czas. Szwat to czas przygotowania się do zakończenia tego, co jest w letargu, uśpieniu, przechowaniu, w schowku, w zimie i powoli przechodzenie w zagospodarowywanie własnego kawałka ziemi,domu, okolicy.... pobudka ziemi do wzrostu i dojrzewania, wydawania owoców.

Błogosławiony Bóg Najwyższy, że wie jak zarządzać ziemią i naszym życiem. Wie jak  porządkować przyrodę, klimaty, przesuwać ziemię, śniegi, wypuszczać wichry, jaka temperatura o jakiej porze jest i dla kogo. My ludzie tylko korzystamy i powinniśmy dbać ze wszystkich sił, by chronić to, co otrzymaliśmy w darze. I wszelkie nabywanie wiedzy powinno no służyc ku dobru drugiego człowieka, ku dobru każdego skrawka ziemi.

W m-cu Szwat czytamy w Biblii w kolejnych parszach o wyjściu Izraela z Egiptu, plagach i nowym okresie dla Izraela, życiu w wolności obfitującym w cuda .







sobota, 6 stycznia 2018

Szemot = imiona i kolejny ratunek przed zagładą

Szemot 1.1-6.1; /inaczej 2 Mojż. lub Księga Rodzaju lub Exodus)
Izaj.27.6- 28.13; 29.22-23;
Dzieje Apostolskie 7




I ponownie skazanych na zagładę Bóg chroni w niezwykły sposób. Przykład:  Mojżesz. Faraon wydaje rozkaz uśmiercania nowonarodzonych  chłopców hebrajskich. Jednak małego Mojżesza ratuje w niezwyczajnych okolicznościach .
Z samego gniazda faraona wyszedł rozkaz zabijania chłopców hebrajskich i z samego gniazda faraona wyszedł rozkaz ocalenia tego hbr chlopca. Mało tego. matka Mojżesza dostała wynagrodzenie za wykarmienie własnego syna. Syn wytracenia stał się synem córki faraona, wnukiem faraona. -Szemot 1.1-2.10;
Można powiedzieć, że czas zagłady ominął tego, który miał wyprowadzić całego Izraela z ziemi Egipskiej i wyrwać Izraela zagładzie przez Egipt. 
Ilu chłopców hebrajskich wymordował władca Egiptu od dnia wydania rozkazu aż do dnia wyprowadzenia Izraela z nieprzyjaznej ziemi ? Może dlatego, że faraon zabijał pierworodnych Izraela,męskich potomków, Bóg postanowił wydać wyrok na pierworodnych Egiptu ? 

Zastanowiło mnie: rozkaz faraona brzmiał : "
"Każdego chłopca , który się urodzi u Hebrajczyków, wrzućcie do Nilu..." - Szemot 1.22 (1Mojż.1.22);
Co robi matka Mojżesza po 3 miesiącach od jego narodzin? - wrzuca go do Nilu sama ale w inny sposób, jakby układa go na Nilu : 
" A gdy nie mogła ukrywać go dłużej , sporządziła dla niego koszyk z trzciny i powlekła go żywicą i smołą, a włożywszy weń dziecko, położyła go w sitowiu na brzegu Nilu. Siostra zaś jego stanęła z daleka aby wiedzieć, co się z nim stanie." - 1Mojż.2.3-4; Jak wielkie zaufanie musiała pokładać w Bogu Izraela posuwając się do tak ryzykownego kroku.

Jaka rozpacz musiała towarzyszyć kobietom Izraelskim w czasie wykonywania tego srogiego, nieludzkiego rozkazu faraona?
Jak wielki stres, niepokój , musiał towarzyszyć kobietom w czasie ciąży w tamtym czasie? 
Czas porodu mógł oznaczać wesele lub tragedię, żałobę.

Czy kobiety Izraelskie przemycały, chowały chłopców, jak je chroniły? Jak sroga musiała być kara dla rodziców za ukrywanie takiego dziecka?

Czy robiono "naloty" na domy,by sprawdzać płeć w pieluszkach
nowonarodzonego dziecka?

Niewyobrażalny koszmar kobiet Izraelskich. 

Tak myślę , że dziś współczesny świat, źli ludzie, wymyślają coraz to nowe sposoby zagłady dzieci. Nie tylko w łonie matki, ale kiedy już urodzą się. W każdym wieku czyha zło na życie ludzi. A swoją biernością / brakiem wiedzy również/ przyczyniamy się do wzmacniania tego procederu. 

Wierzący powinni bronić życia i zdrowia w każdy możliwy sposób. I Tora, Tanach, Biblia, daje taką podstawową ochronę życia, wejrzenie w Prawdę życia. Rozważając jej karty zaczynamy rozumieć sens życia, cel zła, widzimy ochronę i korzystamy z niej na różne sposoby.

Współczesny czas ciąży i porodu a potem wychowywania dzieci / coraz częstsze wydzieranie dzieci rodzicom/ budzi w kobietach lęk. Takie zastraszanie również tworzy atmosferę lęku przed zajściem w ciążę.  Coraz częściej słyszę od kobiet, które już odchowały swoje pociechy, że teraz nie zdobyłyby się na urodzenie dzieci. Kobiety współcześnie są bardzo obciążone ryzykiem zdrowej ciąży i wychowania dzieci .


Ród  Lewiego w skrócie dla przypomnienia: 
Rodzice Mojżesza oboje pochodzą z rodu Lewiego - Szemot 2.1-2; 
Są potomkami Abrahama i Sary,Izaaka i Rebeki, Jakuba i Lei. Kiedy Lea urodziła Lewiego wypowiedziała słowa wg tłum.bryt: ""Teraz wreszcie mój mąż przywiąże się do mnie , bo urodziłam mu trzech synów."/1Mojż.29.34/;

Co przepowiada Jakub/Izrael Symeonowi i Lewiemu? - 1Mojz.49.5-7; 
Mówi o ich gwałtownym charakterze, srogiej zapalczywości  i złej skłonności kiedy okaleczyli w swawoli woły. Przepowiada im rozdzielenie i rozproszenie ich w Izraelu.

Lewi i Symeon podstępem zemścili się na mieszkańcach Sychemu za zgwałcenie ich siostry Diny, mordujac mężczyzn , króla Sychemu Chamora, chiwwitę oraz jego syna Sychema. Uprowadzili kobiety i dzieci do niewoli, złupiono mienie, trzodę , bydło,  osły /ważny środek transportu/, to co  było na polu i w mieście.   - 1Mojż.34;

Lewi to jeden z braci Jakuba , który chciał zabić Józefa, brata swego, umiłowanego  syna swego ojca Jakuba i Racheli-drugiej żony Jakuba. Józef to ich pierwszy syn. Rachela wypowiedziała takie słowa gdy urodziła Józefa :
1Mojż.30.23-24 /Bereszit/ - " Zdjął Bóg hańbę moją. I nazwała go Józef , mówiąc: oby Adonaj dodał mi jeszcze jednego syna."

W czasie głodu Lewi dwukrotnie wyrusza z braćmi po zboże do Egiptu. - 1Mojż.42.1-47.12;

Synami Lewiego byli: Gerszon, Kehat i Merari. /1Mojż.46.11/ Bereszit.


c.d.n.


piątek, 29 grudnia 2017

" i żył " Wajechi - wiedza biblijna zachęca do odkrywania codziennego życia z innej perspektywy


Bereszit , 1 Mojż.47.28-50.26; 1Krl.2.1-12; 1P.1.3-9;




w tych fragmentach parszy opisana jest ostatnia wola: 
a/ dla wierzących, którzy uwierzyli w Boga Izraela z 1P.1.3-9 ;
b/ dla potomka Króla Dawida : Salomona - 1Krl.2.1-12 ;
c/ dla 12 plemion Izraela - Bereszit 47.28-50.26 ;

Zawarte są tutaj piękne błogosławieństwa przekazane następnym pokoleniom. Czy dziś rodzice przekazują  błogosławieństwa a może przekleństwa  czy obojętność i skupienie tylko na sobie? 
Czy dziś jest czas na pożegnania między umierającym a rodziną?
Czy to nie szpital najczęściej jest niemym mediatorem między umierającym a rodziną?
Czego życzyli nam rodzice kiedy umierali lub co będą życzyć? Czego życzyli dziadkowie Twoim rodzicom i dalszym pokoleniom , co zostało przekazane i czy znasz ten przekaz?

Tak myślę, że te fragmenty są wspaniałym przykładem dobrego pożegnania, odchodzenia i przekazaniem zadań, zobowiązań, sposobu na życie. Jakub znał bardzo dobrze swoich synów. Czy dziś rodzice znają swoje dzieci tak do końca , że mogą przewidzieć ich dalsze życie znając ich temperament i charakter?

Czy nie jest tak, że dzieci, w których działa Boża iskra nie są raczej odsuwani od rodziny i pogardzani nawet przez rodziców, bo nie pasują do ich tradycji a Prawdy sami nie chcą poznawać?

Czy nie jest tak, ze rodzice maja mało miłosierdzia w sercu i zrozumienia dla swoich innych dzieci, potomstwa?
Tak myślę, że Bóg Ojciec, Bóg Izraela, zna każdego z nas, którzyśmy Jemu zaufali i rośniemy pod Jego święta osłoną. I na pewno zna lepiej nas od kogokolwiek, wie co będzie z  naszą przyszłością. 
Naszym celem jest zbawienie dusz. 

a wola naszego Ojca, Boga wszelkiego stworzenia, względem każdego człowieka, opisana jest w Biblii /Tora-5ksiąg Mojżeszowy, prorocy i Brit Chadasza/Nowy Testament/; 

ale kto dziś jest tak naprawdę zainteresowany wolą Stwórcy, Boga Najwyższego? Kto dziś jest zainteresowany poznawaniem Jego woli, czytaniem Biblii, Pisma Świętego, Tory...kogo dziś to obchodzi?


ostatnia wola względem wierzących 
I. /1P.1.3-9;/
..."...8) Tego miłujecie, chociaż go nie widzieliście, wierzycie w niego, choć go teraz nie widzicie, i weselicie się radością niewysłowioną i chwalebną, 
(9) osiągając cel wiary, zbawienie dusz." /1P.1.3-9;/

II. 1Krl.2.1-12 ;

Ostatnia wola Dawida
Dawid przekazuje Salomonowi ważne zadania.
A
Na pierwszym miejscu Bóg i zobowiązania wobec Niego

"(1) A gdy się przybliżył czas zgonu Dawida, dał on jeszcze Salomonowi, swojemu synowi, takie rozkazy: (2) Ja idę drogą całej ziemi. 
Bądź tedy mocny i okaż się mężem! 
(3) Przestrzegaj wiernie służby Pana, Boga swego
i chodź jego drogami, 
przestrzegając jego ustaw, jego przykazań, jego praw i jego ustanowień, 
jak są zapisane w zakonie Mojżeszowym, 
/ po co? dlaczego?/
aby ci się wiodło we wszystkim, co będziesz czynił, i wszystko, dokądkolwiek się zwrócisz, 
(4) aby i Pan dotrzymał obietnicy, jaką mi dał, mówiąc: Jeżeli synowie twoi spełniać będą swoje obowiązki i postępować wobec mnie wiernie z całego swego serca i z całej swojej duszy, to nie braknie ci potomka na tronie Izraela. " 
B
sprawa Joaba, syna Serui

"(5) Wiadomo ci także, co mi uczynił Joab, syn Serui, co uczynił dwom wodzom zastępów izraelskich, Abnerowi, synowi Nera, i Amasie, synowi Jetera, których zamordował i za krew przelaną na wojnie dokonał pomsty w czasie pokoju, i krwią niewinną splamił swój pas, który nosił na swoich biodrach, i sandały, które miał na swoich nogach. 
(6) Postąpisz, jak ci mądrość twoja podyktuje, lecz nie dopuść, aby jego siwizna w pokoju zeszła do grobu."

C
sprawa synów Barzillaja z Gileadu
(7) Synom Barzillaja z Gileadu okazuj łaskę, niechaj będą w gronie tych, którzy jadają u twojego stołu, gdyż tak podchodzili do mnie, gdy ja musiałem uchodzić przed Absalomem, twoim bratem. "

D
sprawa Szymei, syna Gery, Beniamity z Bachurim
"(8) Jest też u ciebie Szymei, syn Gery, Beniaminita z Bachurim; on złorzeczył mi dotkliwie w dniu, gdy uchodziłem do Machanaim. Wprawdzie wyszedł mi na spotkanie nad Jordan i ja przysiągłem mu na Pana: Nie każę cię ściąć mieczem. (9) Lecz teraz, ty nie daruj mu tego, skoroś mąż mądry i zapewne będziesz wiedział, co masz z nim zrobić, aby jego siwizna zbroczona krwią zstąpiła do grobu."

podsumowanie życia Dawida

(10) Potem spoczął Dawid ze swoimi ojcami i został pochowany w Mieście Dawida. (11) Czterdzieści lat panował Dawid nad Izraelem. W Hebronie panował siedem lat, a Jeruzalemie panował trzydzieści trzy lata. (12) Zasiadł więc Salomon na tronie Dawida, swojego ojca, a jego królestwo było mocno ugruntowane."

Bereszit , 1 Mojż.47.28-50.26;
Ostatnia wola Jakuba / Izraela i podsumowanie życia Jakuba
/a/
"(28) Jakub żył w ziemi egipskiej siedemnaście lat, tak że życie Jakuba trwało sto czterdzieści siedem lat. (29) A gdy się zbliżały dni, kiedy Izrael miał umrzeć, wezwał syna swego Józefa i rzekł do niego: Jeślim znalazł łaskę w oczach twoich, połóż, proszę, rękę swoją pod biodro moje i
okaż mi miłość i wierność: 
Nie pochowaj mnie w Egipcie, (30) bo chcę spocząć z ojcami moimi; dlatego wywieź mnie z Egiptu i pochowaj mnie w ich grobie. On zaś odpowiedział: Uczynię według życzenia twego. (31) Wtedy rzekł Jakub: Przysięgnij mi! A on przysiągł mu. I skłonił się Izrael wsparty o wierzch laski swojej. " - 1Mojż.47.28-31;
/b/

Jakub/Izrael do Józefa: 
" (5) Dlatego teraz do mnie należą obaj synowie twoi, którzy urodzili ci się w ziemi egipskiej, zanim przybyłem do ciebie do Egiptu;... Efraim i Manasses będą moimi jak Ruben i Symeon. (6) Ale potomstwo twoje, które po nich spłodzisz, będzie należało do ciebie. " /1Mojż.48.5-6/

 /c/
Jakub chce błogosławić dwóch synów Jakuba: 
EFRAIMA I MANASSESA , wyróżnia młodszego Efraima przed pierworodnym Manassesem
"...wyciągnął Izrael swoją prawą rękę i położył ją na głowie Efraima, chociaż on był młodszy, a swoją lewą rękę położył na głowie Manassesa. Skrzyżował swe ręce, bo Manasses był pierworodny. (15) I błogosławił Józefowi, mówiąc: 

Bóg, z którym ojcowie moi, Abraham i Izaak, trwali w społeczności
Bóg, który prowadził mnie jak pasterz od początku życia aż po dzień dzisiejszy, 
(16) anioł, który wybawił mnie od wszelkiego złego, 
niech błogosławi tym chłopcom i niech trwa wśród nich imię moje i imię ojców moich, Abrahama i Izaaka, i niech się zaroi od nich ziemia! 
(17) A gdy Józef zobaczył, że ojciec jego położył swą prawą rękę na głowie Efraima, a to mu się nie podobało, ujął rękę ojca swego, aby ją przełożyć z głowy Efraima na głowę Manassesa, (18) i rzekł Józef do ojca swego: Nie tak, ojcze mój, gdyż ten jest pierworodny, na jego głowę połóż prawicę swoją. (19) Ale ojciec jego wzbraniał się i rzekł: Wiem, synu mój, wiem; także on stanie się ludem i on będzie wielki, lecz młodszy brat jego będzie większy od niego, a z potomstwa jego wyjdzie mnóstwo ludów. (20) Błogosławił im więc w owym dniu tymi słowy: Kto w Izraelu będzie błogosławił, niech mówi: Niech Bóg uczyni cię takim, jak Efraim i Manasses. Tak wyróżnił Efraima przed Manassesem. (21) Potem rzekł Izrael do Józefa: Oto ja umieram, lecz Bóg będzie z wami i pozwoli wam wrócić do ziemi ojców waszych. 
(22) Ja zaś daję ci o jedno zbocze górskie więcej niż braciom twoim; odebrałem je z rąk Amorejczyków mieczem i łukiem swoim. /1Mojż.48.14-22/



ostatnie słowa Jakuba do synów swoich
- 1Mojz.49/Bereszit

do Rubena:
(3) Rubenie, ty jesteś pierworodnym moim, siłą moją i pierworodnym męskiej mocy mojej, pierwszym co do godności, pierwszym co do potęgi. (4) Burzliwyś jak woda, ale nie będziesz miał pierwszeństwa, boś wszedł na łoże ojca swego; splugawiłeś wówczas moje posłanie, na które wszedłeś." - 1 Mojż,49.3-4;

do Symeona i Lewiego

" (5) Symeon i Lewi - to bracia; miecze ich są narzędziami gwałtu(6) Nie bierz udziału, duszo moja w radzie ich, nie przyłączaj się do ich wspólnoty, serce moje, bo w gniewie zabili mężów, a w swawoli okaleczyli woły. (7) Przeklęty ich gniew, bo jest gwałtowny, i zapalczywość ich, bo jest sroga. Rozdzielę ich w Jakubie i rozproszę ich w Izraelu.   " - 1Mojż. 49.5-7 

do Judy
"(8) Juda - ciebie będą sławić bracia twoi, ręka twoja będzie na karku wrogów twoich, tobie kłaniać się będą synowie ojca twego. (9) Szczenię lwie, Juda; synu mój, z łupu, synu mój, się podniosłeś; czai się jak lew i jak lwica, któż go spłoszy? (10) Nie oddali się berło od Judy ani buława od nóg jego, aż przyjdzie władca jego, i jemu będą posłuszne narody.
 (11) Uwiąże oślę u krzewu winnego, a młode swojej oślicy u szlachetnej latorośli winnej; wypierze w winie szatę swą, a w krwi winogron płaszcz swój. (12) Pociemnieją oczy jego od wina, a zęby jego zbieleją od mleka." - 1Mojż.49.8-12;

do Zebulona
 "(13) Zebulon - mieszka nad brzegiem morza, na brzegu, gdzie jest przystań okrętów, a jego granice sięgają aż do Sydonu. " - 1Mojż.49.13;

                                                                 do Issachara
 "(14) Issachar - to osioł kościsty, wyleguje się między zagrodami. (15) A gdy zobaczył, że spoczynek jest dobry, a ziemia jest urocza, nachylił grzbiet do noszenia ciężarów i stał się sługą pańszczyźnianym. "  - 1Mojż.49.14-15;

                                               do Dana
"(16) Dan - sądzi swój lud, jak każde plemię izraelskie. (17) Niech będzie Dan wężem na drodze, żmiją na ścieżce, co kąsa w pęcinę konia, tak że jeździec spada na wznak. (18) Zbawienia twego oczekuję, Panie." -1Mojż49.16-18;

do Gada
"(19) Gad - rozbójnicy napierać na niego będą, ale on będzie deptał piętę ich."
1Mojż.49.19

do Aszera
 "(20) Aszer - tłusty jest pokarm jego, dostarczać będzie przysmaków królewskich. " - 1Mojz.48.20;

do Naftali
"(21) Naftali - smukła łania, rodzi ładne sarnięta." - 1Mojż.49.21;

do Józefa
"(22) Józef - płodna latorośl, płodna latorośl nad źródłem, której gałązki rozrastają się ponad murem. (23)Niepokoją go, strzelają nań i zwalczają go łucznicy, (24) jednak łuk jego stale napięty,
a ramiona jego i ręce giętkie dzięki pomocy Mocarza Jakuba, stamtąd, gdzie jest pasterz, Opoka Izraela. 
(25) Bóg ojca twego niechaj cię wspomoże, 
Wszechmogący niech ci błogosławi, 
niech darzy cię błogosławieństwem niebios
błogosławieństwem toni leżącej w dole, 
błogosławieństwem piersi i łona. 
(26) Błogosławieństwa ojca twego, które przewyższają błogosławieństwa gór odwiecznych, wyborne dary wzgórz odwiecznych, niechaj spłyną na głowę Józefa, i na ciemię poświęconego wśród braci swoich. " - 1Mojż.48.22-26;

do Beniamina
"(27) Beniamin - wilk drapieżny, rano pożera zdobycz, wieczorem dzieli łup." -1Mojż.49.27;
            
ostatnie słowa Jakuba/Izraela do synów

" (28) Oto wszystkie dwanaście plemion Izraela i oto, co im powiedział ojciec. Błogosławił im, każdemu z osobna. Udzielił każdemu błogosławieństwa stosownego. (29) Dał im polecenie, mówiąc do nich: Gdy ja będę przyłączony do przodków moich, pochowajcie mnie z ojcami moimi w jaskini, która jest na polu Efrona Chetyty, (30) w jaskini na polu Machpela, na wschód od Mamre w ziemi kanaanejskiej, którą wraz z polem nabył Abraham na grób dziedziczny od Efrona Chetyty. (31) Tam pochowano Abrahama i Sarę, żonę jego, tam pochowano Izaaka i Rebekę, żonę jego, tam też pochowałem Leę. (32) Pole z jaskinią na nim nabyte zostało od Chetytów. (33) A gdy Jakub dał ostatnie polecenia synom swoim, wciągnął nogi swoje na łoże i skonał; i został przyłączony do przodków swoich." - 1Mojż.48.28-33;
                                                   
                                          1Mojż.50.1-26:
"(1) Wtedy Józef rzucił się na twarz ojca swego, płakał nad nim i całował go. (2) Potem Józef rozkazał sługom swoim, lekarzom, aby zabalsamowali ojca jego; i lekarze balsamowali Izraela (3) przez czterdzieści dni, bo tak długo trwało balsamowanie. Egipcjanie opłakiwali go przez siedemdziesiąt dni. "

Józef z braćmi jedzie pochować ojca do rodzinnego grobowca.

" (4) A po upływie dni żałoby po nim rzekł Józef do dworzan faraona: Jeżeli znalazłem łaskę w oczach waszych, powiedzcie, proszę, faraonowi: (5) Ojciec mój zobowiązał mnie przysięgą, mówiąc: Gdy umrę, pochowaj mnie w grobie, który wykopałem sobie w ziemi kanaanejskiej. Dlatego teraz chciałbym pojechać i pochować ojca mego, a potem wrócę. (6) Na to rzekł faraon: Jedź i pochowaj ojca swego, jak cię zobowiązał przysięgą. (7) Pojechał więc Józef, aby pochować ojca swego. Jechali też z nim wszyscy dworzanie faraona, starsi dworu jego i wszyscy starsi ziemi egipskiej, (8) nadto cały dom Józefa i bracia jego oraz cała rodzina ojca jego. Tylko małe dzieci, owce swoje i bydło zostawili w krainie Goszen. (9)Jechały też z nim wozy i jeźdźcy, tak że orszak był bardzo liczny. (10) A gdy przyjechali do Goren-ha-Atad, które jest za Jordanem, urządzili tam wielki i bardzo uroczysty obrzęd żałobny. Józef obchodził po swoim ojcu żałobę przez siedem dni. (11) A gdy mieszkańcy ziemi kanaanejskiej ujrzeli obrzęd żałobny w Goren-ha-Atad, mówili: To ciężka żałoba u Egipcjan. Dlatego nazwano to miejsce Abel-Misraim; leży ono za Jordanem. (12) Potem postąpili synowie jego z nim tak, jak im rozkazał: (13) Synowie zawieźli go do ziemi kanaanejskiej i pochowali go w jaskini na polu Machpela, które nabył Abraham wraz z polem na grób dziedziczny od Efrona Chetyty, na wschód od Mamre. (14) Po pogrzebie ojca swego wrócił Józef do Egiptu wraz z braćmi i wszystkimi, którzy pojechali z nim na pogrzeb jego ojca. (15) Bracia Józefa, widząc, że umarł ojciec ich, mówili: Może Józef będzie teraz wrogo do nas usposobiony i odpłaci nam sowicie za wszystko zło, które mu wyrządziliśmy? (16) Kazali więc Józefowi powiedzieć: Ojciec twój dał takie polecenie przed śmiercią: (17) Tak powiedzcie Józefowi: Ach, przebacz braciom swoim ich występek i ich grzech oraz zło, które ci wyrządzili. Odpuść przeto teraz występek sług Boga ojca twego. I zapłakał Józef, gdy to mówiono do niego. (18) Potem przyszli bracia jego, upadli przed nim i rzekli: Sługami twoimi jesteśmy. (19) A Józef rzekł do nich: Nie bójcie się! Czyż ja jestem na miejscu Boga? (20)Wy wprawdzie knuliście zło przeciwko mnie, ale Bóg obrócił to w dobro, chcąc uczynić to, co się dziś dzieje: zachować przy życiu liczny lud. (21) Nie bójcie się więc. Ja będę utrzymywał was i dzieci wasze. Tak pocieszał ich i przyjaźnie z nimi rozmawiał. (22) A Józef mieszkał w Egipcie wraz z rodziną ojca swego. A żył Józef sto dziesięć lat. (23) I oglądał Józef prawnuki Efraima, a synowie Machira, syna Manassesa, urodzili się na kolanach Józefa. (24) I rzekł Józef do braci swoich: Ja wkrótce umrę, lecz Bóg nawiedzi was łaskawie i wyprowadzi was z tego kraju do ziemi, którą przysiągł dać Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi. (25) Potem zobowiązał Józef pod przysięgą synów Izraela, mówiąc: Gdy was Bóg łaskawie nawiedzi, zabierzcie stąd kości moje! (26) Józef umarł, mając sto dziesięć lat. I zabalsamowano go i włożono do trumny w Egipcie. "



Bereszit , 1 Mojż.47.28-50.26; 1Krl.2.1-12; 1P.1.3-9;